من دنبال پیدا کردن اون حقیقت محضی هستم که واقعیتم را فرا گرفته ،گاهی خودم رو رد میکنم ،گاهی تو عقایدم گم میشم،گاهی خالی از هر عقیده،گاهی خودم را محکوم میکنم اگر در این محکمه گناهکار شناخته بشم اشک میریزم(شاید یکی از دلایل گریه ی آدما باشه)و اگه تو این محکمه مجازات نشم گذشته ام رو فراموش میکنم و شاد به زندگی ادامه میدم...اما بعد یه دفعه به جایی میرسم که میگم نکنه محکوم باشم به ندانستن؟نکنه همه پوچ باشند؟با خودم میگم که شاید گم باشم...خودم نمیتونم به خودم کمک کنم ،از دوستم کمک میخوام ...اون آشفتگی درونی ام را به دوستام نشون میدم اما اونا تا حالا به چیزایی که من فکر کردم ،فکر نکردن ...میگن که من پیدام ؛نه بی انصافیه شاید اونا زودتر ازمن خودشون رو شناخته اند و من هستم که هنوز اندر خم یک کوچه ام ....شاید اونا خیلی وقت پیش این خلسه رو تجربه کرده باشند...بعد یه فرشته، یه مرشد،یه دوست ،یه مادر ،یه کودک،نمیدونم یه چیزی فراتر از مادیات ،یه چیزی بین معنویت و مادیت ؛سرم داد میزنه و با دستای سردش ،سرم رو تو دستاش میگیره و میگه تو پیدایی ،چرا خودت رو مجازات میکنی؟چرا عادت کردی تو ذهنت خودت رو له کنی؟چرا خودت رو باور نداری؟الهام تو هستی ،تو از اول بودی...

آره الزاما راه رسیدن من نباید با دیگری یکی باشه...چرا تقلید؟من راه و هدف رو با هم اشتباه گرفته بودم ؛این زجرم میداد...

تا یه چند وقت رو آشفتگی درونی ام سرپوش گذاشتم و وانمود کردم که هستم و شادم و خوبم و راهم رو پیدا کردم...بعد کم کم به این حقیقت محض رسیدم که ....به چه حقیقتی؟فهمیدم که من تا یه جایی میتونم پیش برم...عقل من از عهده ی بقیش برنمیاد فکر کردن به سر حد تکامل؟نمیدونم ...ولی مطمئنم که دیگه نباید لذت در راه بودن و پرواز کردن را از دست بدم...

به قول همون فرشته من یه قاصدکم بدون بندی به گذشته و آینده

من از این جایی که هستم راضی ام!!!!

مرسی قاصدک من...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ته  نوشت یک:دیشب فهمیدم دلم واسه یکی خیلی تنگ میشه و نمیدونستم ،بودنش واسم مهمه،حاضرم زندگیمو بدم که نظرش رو بدونم و باهاش تو کارا مشورت کنم،خیلی بزرگ میبینمش

اون یکی از دوستامه....:ماتاتا یا نامیب الان!!!!!

ته نوشت دو:بازم مرسی قاصدک بدون من ،چون اگه من باشه احساس مالکیت به وجود میاد و احساس مالکیت چیزی به عنوان از دست دادن رو باعث میشه!!!!